PROCEDURA RECENZOWANIA 
i dopuszczenia do druku

  1. Artykuł musi spełniać wymogi edytorskie określone przez redakcję.
  2. Każdy artykuł podlega procedurze dopuszczenia do recenzji zewnętrznej:
    1. Redaktorzy tematyczni określają wartość merytoryczną artykułu, udzielając rekomendacji redaktorowi naczelnemu.
    2. Redaktor naczelny, oceniając przydatność i adekwatność artykułu z profilem DOCTRINY, decyduje o przekazaniu do recenzji zewnętrznej.
    3. W przypadku w artykułów w językach obcych (angielski, rosyjski) przed przystąpieniem do recenzji zewnętrznej rekomendacji udziela redaktor językowy.
    4. W przypadku uchybień językowych artykułów polskich, korektę i sugestię poprawek dokonuje redaktor języka polskiego.
    5. Jeśli artykuł zawiera przetwarzane dane statystyczne jest on kierowany do oceny przez redaktora statystycznego, celem weryfikacji poprawności metodologii badawczej (statystycznej).
    6. Po uwzględnieniu poprawek językowych artykuł jest przekazywany do dwóch  recenzentów z listy.
  3. Recenzenci wypełniają część jawną i tajną formularza recenzji znajdującego się na stronie zgodnie z wytycznymi w nim zawartymi. Artykuły zaakceptowane przez redaktora tematycznego przekazane zostaną do recenzji przez dwóch niezależnych recenzentów z zachowaniem anonimowości autora i recenzentów (double-blind review proces). W przypadku artykułów napisanym w języku kongresowym, co najmniej jeden z recenzentów będzie afiliowany w instytucji zagranicznej innej niż narodowość autora. Recenzje mają formę pisemną kończące się jednoznacznym wnioskiem recenzentów dopuszczającym lub nie artykuł do publikacji. Artykuł nie jest dopuszczony do publikacji w przypadku jednej lub dwóch recenzji negatywnych. Recenzje są archiwizowane przez Wydawcę. Lista recenzentów współpracujących podawana jest w wersji drukowanej czasopisma oraz na stronie internetowej czasopisma.
Ponadto autor wypełnia i podpisuje „Oświadczenie autora” (dostępne również na stronie wydawnictwa UPH – https://www.uph.edu.pl/pracownicy/druki-firmowe/dokumenty-wydawnictwa) i przesyła jego skan wraz z artykułem.
 
UWAGA! 
procedura rzeczywistego i jednoznacznego autorstwa 
(zabezpieczenie przed zjawiskiem ghostwritingu)
„Ghostwriting” – naganne zjawisko występujące wtedy, gdy ktoś wniósł istotny wkład w powstanie publikacji, bez ujawnienia swojego udziału jako jeden z autorów lub bez wymienienia jego roli w podziękowaniach zamieszczonych w publikacji. 
„Guest authorship” („honorary authorship”) – naganne zjawisko występujące wtedy, gdy udział autora jest znikomy lub w ogóle nie miał miejsca, a pomimo to jest autorem czy współautorem publikacji.
Aby przeciwdziałać przypadkom „ghostwriting”, „guest authorship” redakcja czasopisma kieruje się zasadą, że w przypadku nauk humanistycznych i społecznych autorem artykułu powinna być jedna osoba, dlatego preferuje wydawanie artykułów z jednym i tylko jednym zdeklarowanym autorem. W przypadku jednak artykułów badawczych jest możliwość wydania publikacji po przedstawieniu przez autorów szczegółowego wykazu wkładu w poszczególne etapy publikacji (redakcja zastrzega sobie prawo oceny wykazu współpracy autorów i ewentualne nieprzyjęcia wyjaśnień bez podawania przyczyny) Główną odpowiedzialność ponosi autor zgłaszający artykuł do publikacji. Deklaracja.